Filmin Konusu:
2005 yılında Film Ekimi’nde gösterilen, yönemenliğini “Noi Abinoi”nin yönetmeni Dagur Kari’nin yaptığı film, sisteme uyum sağlamamayı seçmiş, grafitti sanatçısı Daniel’in öyküsünü anlatıyor. Bunun yanı sıra topluma ve insanlara karşı tüm sorumluluklarını yerine getirmekte olan Yargıç’ın da hayatından kesitler sunuyor.

Hayatını duvarlara grafitti çizerek kazanan Daniel, kız arkadaşı Franc’le tanıştıktan ve ilişkileri ciddi bir boyut kazanmaya başladıktan sonra bir yetişkin olmanın getirdiği sorumlulukların farkına varmaya başlar. Diğer yandan ise disiplinli ve düzenli bir hayatı olan Yargıç, hayatını ve yaşam tarzını sorgulamaya başlar. Film boyunca Daniel ve Yargıç’ın birbirine zıt ve paralel olarak ilerleyen öyküleri anlatılmaktadır.

Yönetmen Dagur Kari’nin, filmin yapılış amacını “Aslında etrafımızda gördüğümüz belirli bir takım gençleri anlatmak istedik. Hiçbir zaman sorumluluk almayan, topluma uyum göstermeyen ve toplumun hiçbir standardını karşılamayan kişiler bunlar: Hiçbir eğitimi, hiçbir becerisi olmayan, zor tipler. toplumun gözünde umutsuz vakalar. Zevk açısından bakıldığında ise olay değişiyor, çünkü bu çerçevede gayet sorumluluk sahibi insanlar. Bu tiplerin nasıl büyüyüp sorumluluk sahibi yetişkinler olacaklarını, bir kravat takıp toplumla barışacaklarını hayal etmek bile zor.” şeklinde açıkladığı “Voksne Mennesker” Cannes Film Festivali’nin “Belirli Bir Bakış” bölümünde gösterilmişti.

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Andreas, oraya nasıl geldiğini anımsamadığı bir kente gelir. Bir işi, bir evi ve hatta bir eşi olur. Görünürde hayatında hiçbir eksik yoktur, ancak çok geçmeden Andreas bu durumda bir tuhaflık olduğunu anlar.

Etrafındaki insanlar hiçbir duyguya sahip değillermiş gibi davranmakta ve sadece önemsiz konular hakkında konuşmaktadırlar. Kentte düzeni sağlamakla görevli bekçiler ise uyum sağlayamadığını farkettikleri Andreas’ı giderek daha sıkı bir gözetim altında tutmaya başlarlar.

Andreas kentten kaçmayı dener, fakat bir süre sonra bunun mümkün olmadığını farkeder. Kendisiyle aynı düşüncelere sahip Hugo’yla tanışır. Hugo evindeki duvarda içinden çok güzel bir müzik sesi gelen bir çatlak bulmuştur. Bu çatlağın “diğer tarafa” bir geçiş yolu olup olmadığını merak ederler ve bir kaçış planı yaparlar.

Yönetmen Jens Lien’in “Uyumsuz Adam’ı özel kılan, duygulardan yoksun bir toplum düşüncesini dışa vurma biçimidir. Bana göre bu film, birşeylerini yitirmiş bir toplumu resmediyor. Her şeyin tıkır tıkır işlediği, ama duyguların olmadığı, yaşarken unutulup gittiği bir yer. Uyumsuz Adam bir kâbusun stilize ve saçma bir resmidir. Gündelik yaşamın içinde geçen bir korku filmidir.” şeklinde nitelendirdiği film Cannes Film Festivali’nde “ACID Ödülü” ve Norveç Amanda Ödülleri’nde ise “En İyi Yönetmen”, “En İyi Erkek Oyuncu” ve “En İyi Senaryo” dallarında ödüller almıştır.

Filmin Fragmanı: