Filmin Konusu:
Doktor, öğretmen, reklam yazarı gibi çeşitli meslek gruplarından olan yüksek kültürlü insanların toplumdan kopuk olarak yaşadıkları komünde ortak bir tavırları vardır. İnsan doğasında gerizekalılık yattığına ve özürlü olunmasa da bunun dışavurumu olabileceğine inanmaktadırlar. Ve onlar da bu dışavurumu burjuvazi ile beraber orta sınıf ahlakına karşı kullanmaktadırlar. Özürlü taklidi yaparak gittikleri yerlerde kargaşa yaratırlar, onların ahlak anlayışlarını alaşağı ederler, dalga geçerler.

Bir gün yine ortalığı karıştırmak için gittikleri lüks bir lokantada Karen ile karşılaşan grup üyeleri onu aralarına alırlar. Ailesiyle olan sorunları yüzünden evinden uzaklaşan Karen için bu grup bir anlamda kaçış noktası olur. Kendi görüşleriyle çelişen grubun üyelerinden biraz uzak kalmayı tercih eden Karen, zamanla düşüncelerini onlarla paylaştıkça aralarında köprüler kurulmaya başlanır. Hatta grubun çözülme yaşadığı zamanlarda Karen, grubun tavrını sahiplenir.

Lars von Trier, yine kendisinin yazımında katkısı olduğu filmi, Dogma 95 Manifestosuna göre çekmiştir. Dogma 95 akımının ikinci filmi olan “Idioterne”de çekimler handycam ile yapılmış, sabit kamera görüntülerinden kaçınılmış ve ışık en doğal haliyle kullanılmış. Çıplaklık kullanımı ise zaman zaman pornografik düzeydedir. Müzik kullanarak dogma akımının kalıplarından az da olsa dışarıya taşan, kurmaca belgesel tadında ilerleyen “Idioterne”, Trier’in muhalif tavrını yansıttığı bir filmdir.

Ödüller:
1999 – Bodil Ödülleri – “En İyi Kadın Oyuncu”, “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu”, “En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu”
1999 – Robert Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”
1998 – Londra Film Festivali – “FIPRESCI Ödülü”

Filmin Fragmanı: