Filmin Konusu:
İstanbul üniversitesi İktisat Fakültesi’ni kazanan Cemal fakir olan ailesinin okumasına dair olan umutlarıyla birlikte İstanbul’a doğru yola çıkar. Güneydoğulu bir ailenin çocuğu olan Cemal herhangi bir ideolojiye sahip değildir. Kendi etnik kökenine bile yabancı yetişmiştir.

Üniversiteye başladığı ilk günlerde derslerini kaçırmayan ve okula devamlılık gösteren bir öğrencidir. Yeni tanıştığı arkadaşları olmuştur. Fakat bunlarla ortak bir noktası olmadığını fark eden Cemal araya belli bir mesafe koyarak kendi halinde okuluna devam etmektedir.

Devlet yurduna yerleşen Cemal burada da arkadaşlar edinerek çevresini genişletmektedir. Bir gün sınıfa geldiğinde üç kişiyle birlikte adının sınıf tahtasına yazıldığını fark eder. Bir şekilde yazanlarla karşılaşır. İsmini yazan kişiler üniversitede kendilerinden yurtseverler olarak bahsedilen öğrenci topluluğudur. Genellikle kürt olan öğrencilerin oluşturduğu bu grup yeni katılan öğrencileri de örgütlemek istemektedir.

Cemal yeni tanıştığı bu arkadaşlara başta temkinli yaklaşır. Herhangi bir ideolojik altyapıya da sahip olmayan Cemal bu toplulukta bulunmak istemez. Hatta grupla Kürtlük konusu üzerine tartışarak ters düşer. Yurtseverlerin verdiği dergi ve yayınları da istemeyerek, onları kırmamak için alır fakat okumaz.

Bir gün otobüse binen Cemal iki kürt işçinin arasında olan Kürtçe diyaloğa tanık olur. İşçiler esprili bir şekilde Kürtçe konuşarak gülmektedirler. Cemal de onları dinleyerek eğlenmektedir. Ama otobüstekilerin ırkçı yaklaşımına maruz kalan bu işçiler apar topar otobüsten atılırlar. Cemal duruma çok şaşırır ve üzülür. Bu olay
Cemal’in ötekileştirilen kürt kimliğinin farkına varmasını ateşleyen olay olacaktır.

İlk olarak 2008 İstanbul Film Festivalinde gösterilen film festivalin ardından ülkemizde de çeşitli sinemalarda gösterime girmiştir. Şivan Perwer de müziğiyle filme eşlik etmektedir.

Filmin Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:
Komünizmin son nefeslerini verdiği 1980 Romanya’sında geçen film Otilia ve Gabita adındaki iki üniversiteli genç kızın zorlu geçen bir gününü konu almaktadır. Evlilik dışı bir ilişkiden hamile kalan Gabita kürtaj olmak istemektedir. Fakat Çavuşesku, ülkenin iş gücüne ihtiyaç duyduğu gerekçesiyle o yıllarda kürtajı yasaklamıştır.

Bu yüzden Gabita bebeği aldırmak için yasa dışı yola başvurur. Gabita, bu süreçte Otilia’nın desteğine de ihtiyaç duyar ve bu konularda onu yalnız bırakmamasını ister. Gabita’nın çekingenliğinden ötürü bütün ayarlamaları Otilia yapar. Bebe denilen kişiyle buluşur ve onu otel odasına getirir.

Arkadaşlarından aldıkları bilgilerle belli miktarda para ile sonuçlandıracaklarını düşündükleri kürtaj olayı, Bebe’nin istekleriyle beklenmedik bir noktaya gelir. Geçirilen bu süreç Otilia’nın kendi hayatına ve ilişkisine dair sorgulamalarda bulunmasına neden olur.

“4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün” filmi, 1980 Romanya’sını filmin arka planında başarılı bir şekilde gözler önüne seriyor. Sokakları, soğuk insanları ve karaborsayla iç içe geçen yaşamlarıyla, film anlatmak istediğini olabildiğince destekliyor. Otilia karakterinin ön planda olduğu film aslında çökmekte olan rejimin bir portresini yansıtıyor.

Ödüller:
2007 Cannes Film Festivali – “Altın Palmiye”, “FIPRESCI Ödülü”, “Fransız Ulusal Eğitim Sistemi Sinema Ödülü”
2007 Avrupa Film Ödülleri – “En İyi Avrupa Filmi”, “En İyi Avrupalı Yönetmen”
2007 Hollywood Film Festivali – “Hollywood Dünya Ödülü”
2007 San Sebastian Uluslararası Film Festivali – “FIPRESCI Yılın Filmi”
2007 Stockholm Film Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”, “Bronz At”
2007 Chicago Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri – “En İyi Yabancı Film”
2007 Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri – “En İyi Yabancı Film”, “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu”
2007 Toronto Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri – “En İyi Yabancı Film”
2008 New York Film Eleştirmenleri Grubu Ödülleri – “En İyi Yabancı Film”
2008 Palm Springs Uluslararası Film Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”
2009 Goya Ödülleri – “En İyi Avrupa Filmi”
2009 Central Ohio Film Eleştirmenleri Birliği – “En İyi Yabancı Film”

Filmin Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:
İsa filmlerde ve dizilerde figüranlık yapan ve kısa zamanlı yan rollerde görev alan bir gençtir. Kısa süreli girdiği, mafyanın hakim olduğu bir işte 50 dolar çalınır. Hırsızlık İsa’dan bilinir ve bunun sonucu olarak fena şekilde hırpalanarak parayı getirmesi için 1 gün süre verilir.

Çaresizlik içinde eskiden çalıştığı ajansa gider ve eski patronundan 50 dolar borç ister. Patronunun olumsuz yanıtıyla karşılaşan İsa, patronunun silahını gizlice alarak evine gider. İsa, yapacak hiç bir şeyi olmadığını düşünerek intihar etmek ister ve silahı kafasına dayar. Tetiği çekeceği anda kapı çalar.

Kapının ısrarla çalmasına katlanamaz ve gidip kapıyı açar. Gelen ev sahibidir. İsa’ya hakaret ederek birikmiş kira borcu olan 600 doları ister ve ödemesi için 3 gün süre verir. Büyük bir çıkmaza giren İsa silahı tekrar kafasına dayar yine tetiği çekeceği anda durur ve birden ev sahibinin evine doğru hareket eder.

Kapıyı çalar ve ev sahibine silahı doğrultarak ateşler. O anda ne yapacağını şaşıran İsa silahı üçüncü kes kafasına dayar ve tetiği çekeceği anda bayılır. Sabah polisin kapıyı çalmasıyla ayılan İsa cinayet yerinde değil kendi evindedir.

“Üçüncü sayfa” isminden de anlaşılacağı üzere gazetelerin üçüncü sayfasında olduğu gibi toplumdaki çarpıklıkları, garip ilişkileri, insan hayatının ucuzluğunu ve özünde güvensizliği konu alan bir Zeki Demirkubuz filmidir. Filmde çaresiz kalan insanların yapabileceklerindeki sınırsızlıklar ve yine o durumdaki insanların yüreğindeki merhametin sömürülmesi açık şekilde betimlenmiştir.

Ödüller:
1999 Antalya Altın Portakal Film Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”, “En İyi Görüntü Yönetmeni”, “En İyi Senaryo”
2000 İstanbul Uluslararası Film Festivali – “Yılın En İyi Türk Yönetmeni”, “FIPRESCI Ödülü”

Filmin Fragmanı:

Yönetmen, film bütçelerinin düşük olması ve oyuncuların bu olaya gerçekten tanıklık etmiş kişilerde olabilecek duygu bütünlüğünü yansıtamayacağını düşünmesi sonucunda filmi animasyon olarak çekmeye karar verdiğini belirtirken , müthiş görselliğiyle belgesel tadında bir film olan Beşir’le Vals israil halkı tarafındanda umulmadık şekilde benimsendi.

Film hafızasını tazelemeye çalışan bir İsrail askerinin o dönemde birlikte olduğu arkadaşlarıyla tek tek görüşerek döneme ait bilgileri toplamasını ve geçmişini hatırlama çabasını konu alıyor. Geçmişten kişilerle yaptığı ve yer yer psikolojik çözümlemelerin bulunduğu bu konuşmalar askerimizin hafızasını hatırlamsına yardımcı oluyor.

Eskiyi hatırladıkça rüyalarındaki imgelerde anlam kazanıyor. Filmin sonunda yaşanan bu katliyama ait gerçek görüntüler izlenenleri somutlaştıran nokta oluyor.Film gerçekte yaşanmış olan bir olay üzerine anlattıklarıyla politik bir duruş sergilemesine karşın yönetmen Ari Folman filmin politik bir film olmadığını ileri sürüyor.

Ari Folman’a göre film, bir katliama tanıklık eden kişinin nekadar dehşet olursa olsun bunu kabullenme sürecini anlatıyor. Yönetmenin yakın zamanda Gazze’de yaşananlar hakkında herhangibir görüş belirtmemeside ilginç noktalardan birisi. Kimine göre yönetmenin bu tutumu İsrailin tavrını meşrulaştırıyor. Kimine göre ise film ilginç bir tesadüf sonucu Gazze saldırılarıyla kesişmiş olsada kişisel bir film olma niteliği taşıyor.

Sonuç olarak, yönetmenin tüm “kişisel bir film” söylemlerine karşın “Beşir’le Vals” tesadüfen de olsa aynı döneme denk geldiği Gazze saldırıları nedeniyle izleyicinin gözünde kişisel bir film olmaktan çıkarak eleştirel ve politik bir hal alıyor.

Not: Sitemizde Yakında Film Hakkında Ayrıntı Bilgi Bulabilirsiniz.

Yönetmen hakkında:
1 Ekim 1964 tarihinde Isparta’da doğdu. Lise yıllarında okuldan atıldı, konfeksiyon atölyesinde ütücü olarak çalıştı, işportacılık yaptı, 1980 ihtilali sonrası siyasi suçtan cezaevine girdi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’ni bitirdi.

Sinemaya 1986 yılında Zeki Ökten’in asistanı olarak başladı. 1994 yılında ilk filmi “C Blok”u çekene kadar yönetmen yardımcılığı yaptı. Asistanlık döneminde Türk sinema sektörünü iyi tanıması ve deneyimleri sonucu, zor koşullarda ve de kısıtlı imkanlarda projeler oluşturmuştur.

Venedik Film Festivali’nde gösterilen Masumiyet (1997) ve Locarno ile Rotterdam da dahil olmak üzere birçok uluslararası festivalde gösterilen Üçüncü Sayfa (1999) ile eleştirmenlerin ve izleyicilerin dikkatini çekti. Ardından “Karanlık Üstüne Öyküler” üçlemesinin ilk filmi olan ve her ikisi de Cannes’da “Belirli Bir Bakış” bölümünde gösterilen Yazgı ve İtiraf’ı 2001 yılında çekti. 2003 yılında ise Bekleme Odası’nı yönetti.

Demirkubuz’un, yönetmenliği sırasında sinema yapma tutkusunu ve ego noktasını en azından senaryo üzerinde dengelemiş ve samimi bir sinema dili yapmaya çalıştığı dile getirilir.Bunun yanında oyuncu yönetimi tarzı ile oyuncularla verimli çalışmalar yapmış olduğu görüşü kabul görür.

Demirkubuz, sinema izleği olarak Dostoyevski’nin kendisi için temel referans olduğunu belirtmiştir. İnsanın temel ahlaki sorunları olan; aşk, feregat, yenilgi, kötülük, absurt ve ölüm gibi temaları birbiri ardına işleyen senaryolarını sinemaya aktamıştır.

Zeki Demirkubuz’un “Kader” adlı filmi 2006 Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde “En İyi Film” ödülünü almıştır.

Filmografi:

• C Blok (1994)
• Masumiyet (1997)
• Üçüncü Sayfa (1999)
• İtiraf (2001)
• Yazgı (2001)
• Bekleme Odası (2003)
• Kader (2005)

Kaynak: Wikipedia

Yönetmen: Zeki Demirkubuz

Filmin Konusu:
Bir sitenin C bloğunda yaşayan Tülay iyi gitmeyen evliliğinden bunalmış ve nedensiz sıkıntılarının esiri olmuş kibirli birisidir. Tülay bir gün eve geldiğinde hizmetçisi Aslı ve kapıcının oğlu Haled’i kendi yatağında sevişirken görür. Bu olayla birlikte Tülay’ın hayatında sorgulamalar ve istem dışı bir arayış başlar.

Kocasıyla olan ilşkisi ve diyaloğu olabildiğince monotondur. Tülay devamlı kendisini yanlızlığa vurarak evden uzaklaşmaktadır. Kapıcının oğlu Halid de Tülay’a karşı boş değildir. Onu gördüğü zamanlarda çekingen davransa da içten içe Tülay’ı arzulamaktadır.

Tülay evden uzaklaştığı bir gün deniz kenarında sigara içerken üç kişi ona doğru yaklaşır. Tülay korkar ve yanlız kalmak istediğini söyler. Üç kişi Tülay’a tecavüz etme girişiminde bulunurken Tülay’ı takip etmiş olan kapıçının oğlu Halid çıkagelir ve adamları kovalar.O anda Tülay ve Haled arasında bir bağ oluşur.

Tülay iyi gitmeyen ilişkisinin ve onu kışkırtan arzularının oluşturduğu bunalımlı ortamda ilişkisine dair sorgulamalar yaparken, umulmadık şekilde hayatına giren Haled’le birlikte hayatına farklı bir yön verir.

Zeki Demirkubuz’un ilk uzun metraj filmi olan “C Blok” teknin açıdan bol eksiklik içersede, yönetmenin yeteneğini gösterdiği güzel bir ilk film olma özelliğindedir.

Ödülleri:

1994 Ankara Film Festivali: “Juri Özel Ödülü” , “En İyi Kurgu” , “Umut Veren Yönetmen” , “Umut Veren Senaryo”
1995 SİYAD Ödülleri: “En İyi Film” , “En İyi Yönetmen”
1995 Kültür Bakanlığı Başarı Ödülü
1995 İskenderiye Film Festivali: “Mansiyon Ödülü”

Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:
Ahmet hayattan beklentisi olmayan ve anlamsızlığa boğulmuş bir yönetmendir. Sevgilisi Serap, Ahmet’in ilgisizliğinden şikayetçidir. Bir gün bu konu hakkında konuşmak istediğinde Ahmet hayatında başka birisinin olduğunu söyler. Serap yıkılır ve evi terkeder.

Ahmet Dostayevski’nin ünlü eseri olan Suç ve Ceza’nın filmini çekmeyi planlamaktadır. Bir sabah asistanı Elif evine bu konu hakkında konusmaya geldiğinde Ahmet umulmadık bir şekilde filmi çekmek istemediğini söyler. Elif şaşırır ve Ahmet’e zaman verir.

Bir gün kapı çalar. Gelen komşusudur. Evine hırsız girdiğini ve Ahmet’in birini görüp görmediğini sorar. Ahmet görmediğini söyler. Fakat bu Ahmet’in kafasında bir ışık yakar ve bahçesine birkaç gün önce giren ve serbest bıraktığı hırsız çocuğu hatırlar. Emniyete gider, başrol teklifi için çocuğa ulaşmaya çalışır.

Bir sabah evdeyken yine kapı çalar ve gelen asistanı Elif’in sevgilisidir. Elif’e ulaşamadığını söyler ve Ahmet’in haberi olup olmadığını sorar. Ahmet’le kısa bir görüşme yapar ve evden ayrılır. Ahmet gece eve geldiğinde ise Elif kapıda beklemektedir.

Ahmetin yaşamına farklı insanlar farklı yönlerden girip çıkmaktadır. Ahmet hayatına giren herkese aynı kayıtsızlıkta davranmaya devam etmektedir. Bazıları için gizemli bir yabancı, bazıları içinse hayranlık duyulan idealist bir yönetmendir. Fakat Ahmet’in hiç kimseye karşı bağlılığı ve beklentisi yoktur ve kendisini inançsız ve kibirli biri olarak tanımlamaktadır.

Dostoyevski`ye ithaf edilen Bekleme Odası filmi “Karanlık Üstüne Öyküler” üçlemesinin son filmidir. Zeki Demirkubuz Bekleme Odası filminin otobiyografik bir film olmadığını dile getirmektedir.

Ödülleri:
2003 Altın Portakal Film Festivali: “Behlül Dal Jüri Özel Ödülü”
2004 İstanbul Uluslararası Film Festivali: “En İyi Yerli Yönetmen”

Filmin Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:

Beyoğlunun arka sokaklarında yaşayıp hayat kadınlığı yapan Serap bir gece umulmadık şekilde travesti olan Arif’le tanışır. Arif’e acıyarak evinde misafir eden Serap ertesi gün paralarının sakladığı yerde olmadığını görünce yıkılır ve Arif’in peşine düşer.

Arif’i aradığı gece Hakan adındaki gençle tanışır ve birlikte Arif’i aramaya koyulurlar. Arif’i bulurlar fakat Serap Arif’in mazeretlerini dinledikten sonra ona kötü davranmaz hatta evini ona açar.

Genç Hakan ise Serap’tan ilk gördüğü andan itibaren etkilenmiştir. Serap’ın gönlünü yoğun uğraşlardan sonra elde eder. Serap birgün bu hayattan kurtulmayı ve hep hayalini kurduğu zengin yaşamlara adım atmayı düşlesede Hakan’a git gide bağlanmaktadır.

Daha sonra bu aileye çok sevdiği adam tarafından hor görülmüş ve sokağa atılmış Melek adında yaşlı bir hayat kadını daha katılır. Herbiri kendi hayatlarının sorgulaması içersinde yanyana yaşamaya başlarlar. Ama herkez adına öğrenilen gerçekler bu kişileri bir arada tutan bağları kopmaya zorlamaktadır.

Yönetmenliği Atıf Yılmaz’a ait olan ve senaryosunu Yıldırım Türker’in yazdığı “Gece Melek ve Bizim Çocuklar” , Beyoğlu’nun kasvetli arka sokaklarında yaşanan ilginç bir aşkı konu alırken, dönemin Beyoğlu’sunun sert, karanlık ve acımasız atmosferini gözler önüne seriyor.

Ödülleri:

1994 Antalya Altın Portakal Film Festivali: “En İyi Laboratuar”
1994 Magazin Gazetecileri Derneği Ödülleri: “En İyi Film”

Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:
Genç bir manken olan Valentine, uzakta olan sevgilisinin kontrolünde onu bekleyerek hayatını geçirmektedir. Sevgilisinin kıskanç ve güvensiz tavırlarına maruz kalmaktadır.

Genç manken bir gece arabasıyla bir köpeğe çarpar. Köpeği apar topar veterinere götürür. Tedavinin ardından köpeği tasmasındaki adrese götürür. Köpeğin sahibi yaşlı bir yargıçtır. Köpeği istemediğini söyler. Valentine şaşkınlık içinde köpeği kendi evine götürür.

Valentine köpeği gezdirdiği bir vakit , köpek aniden kaçar. Köpeği takip eden Valentine, köpeğin yaşlı adamın yanına döndüğünü görür. Yaşlı adamın evine giren Valentine, umulmadık birşeyle karşılaşır.

Yaşlı yargıç çevresindeki kişilerin telefon konuşmalarını dinlemektedir. Başta bu olayı etik bulmasada sonradan çevredeki yaşantıların çarpık sorun ve ilişkileri onunda dikkatini çeker. Bu gizem ve sırlar genç manken ile yaşlı yargıç arasında git gide umulmadık bir bağ kurar.

Hayattan hiçbir beklentisi kalmamış yaşlı adam çevresinde yaşayanların hayatlarını dinleyerek yaşamını sürdürürken, büyük bir rastlantı sonucu Valentine’nin hayatına dahil olmasıyla yeniden yaşama tutunur.

Serinin son filmi olan “Kırmızı” diğerlerine nazaran seyircinin kafasında daha çok soru işareti bırakıyor. Açık uçlu sorularla izleyeni düşünmeye itiyor. Kırmızı renk ile “kardeşlik” temasının işlendiği film, birbirine uzak ve hiçbir ortak noktası olmayan iki insanın arasında kurulan umulmadık bağı ilginç bir şekilde yansıtıyor.

Ödülleri:

1994 Vancouver Uluslararası Film Festivali: “En Popüler Film”
1994 New York Film Eleştirmenleri Ödülü: “En İyi Yabancı Dilde Film”
1995 ABD Film Eleştirmenleri Ödülü: “”En İyi Yabancı Dilde Film”
1995 Los Angeles Film Eleştirmenleri Derneği: “En İyi Yabancı Film”
1995 Sezar Ödülleri: “En İyi Müzik Ödülü” (Zbigniew Preisner)
1995 ABD Ulusal Film Kurulu: “En İyi Yabancı Film”

Fragmanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:

Paris’te yaşayan Polonyalı bir kuaför olan Karol, karısıyla cinsel problemler yaşamaktadır. Karısı cinsel açıdan tatmin edilmediği için şikayetçidir. Buduruma artık tahammül edemeyen karısı Dominique, Karol’dan boşanmak için mahkemeye başvurur. Mahkeme salonunda Karol karısını nekadar sevdiğini dile getirse de, karısının o derecede katı tavrıyla karşı karşıya kalır

Mahkemenin ardından karısının yanına gider ve barışmak için girişimde bulunur. Fakat karısı dükkandaki perdeleri ateşe vererek suçu Karol’un üstüne atar. Karol artık evsiz olduğu gibi polis tarafındanda aranmaktadır. Metroda tarağını ağzına dayayarak yaptığı müzikle para kazanmaya çalışan Karol, kendisi gibi Polonya’lı olan Mikolaj ile tanışır. Mikolaj’dan onu Polonya’ya götürmesini ister.

Zor koşullarda Polonya’ya ulaşır. Kuaför’lük dışında bir iş yapmak istemektedir. Bir yerde güvenlik olarak işe girer. Tesadüfen kulak misafiri olduğu bir konuşma, Karol’un hayatını tamamen değiştirecek ve bulunduğu konumdan çok farklı bir yere getirecektir. Biyandan da hala karısını düşünmektedir. Onu hala çok sevmektedir.

Karısını tekrar kazanmak için, ondan intikam almak gibi değişik bir yol seçer. Amacı karısıyla olan ilişkisinde “eşitlik” sağlayarak karısının ona yaşattıklarını hissetmesini ve onu bu sayede onu daha iyi anlamasını sağlamaktır

Kieslowski’nin “Üç Renk” üçlemesinin ikinci filmi “Beyaz”, Avrupa sinemasının en başarılı örneklerinden biridir. Filmde “Eşitlik” olgusu farklı bir boyutta yansıtılmıştır. Yönetmenin egemen olanın kendi istekleri doğrultusunda kendine göre eşitliği sağlamak istemesini beyaz perdeye yansıtarak, “eşitlik” olgusunun hassas dengesinin çarpıklığa uğramış halini gözler önüne sermiştir.

Ödülleri:

1994 Berlin Uluslararası Film Festivali: “En İyi Yönetmen”

Fragmanı: