Yönetmen:

Filmin Konusu:
Stéphane, babasından kalan kasetler arasında bir sanatçının sesine hayran olur ve bu hayranlık onu yollara düşürür. Romanya’ya Nora Luca’yı bulma amacıyla tek başına yola çıkan genç Fransız, bir kasabada geceyi geçirirken oğlunu polislerin alıkoyduğu yaşlı bir çingeneyle karşılaşır. Yaşlı adam onunla votkasını paylaşır Stéphane de ona kaseti dinletir ve Nora Luca’yı aradığını söyler.

Ortak dilleri olmadığından anlaşma konusunda sorun yaşarlar, Isidor, Stéphane’ı evine davet eder. Sadece bir geceyi geçirmek için çingene köyüne gelen Stéphane ile Isidor arasında zamanla bir bağ oluşur. Köyde Fransızca konuşabilen tek kişi olan Sabina, Stéphane’ın dikkatini çeker ve onun köyde kalması için bir bahane daha olur.

Tony Gatlif‘in çingene kültürü üzerine olan, Latcho Drom ile başlayan, Mondo ile devam eden üçlemesinin son filmidir, Gadjo Dilo. Bir yandan çingenelerin yurtsuz oluşlarına, sürekli yer değiştirmek zorunda kalmalarına dikkat çekerken diğer yandan da Stéphane’ın iç dünyasındaki hareketlenmeleri onun yol öyküsü üzerinden anlatıyor. Ayrıca Tony Gatlif sinemasının öne çıkan öğelerinden olan “yabancılaşma” bu filmde de karşımıza çıkıyor.

Ödüller:
1999 – Acteurs à l’Écran – “En İyi Kadın Oyuncu”
1998 – Brussels International Film Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”
1999 – César Ödülleri – “En İyi Müzik”
1997 – Locarno International Film Festivali – “Ekümenik Jüri Ödülü”,  “Gümüş Leopar”, “Jüri Özel Ödülü”
1997 – Montréal World Film Festivali – “Grand Prix Special des Amériques”
1998 – Paris Film Festival – “Halk Ödülü”
1998 – Tromsø International Film Festival – “Seyirci Ödülü”

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Kadınlara karşı düşkünlüğü olan ve şeytan tüyü varmışçasına onları kendisine çeken Joe, İskoçya’da kanallar üzerinde kömür taşımacılığı yaparak geçimini sağlayan Les ve Ella Gault’un yanında çalışan bir işçidir. Bir sabah teknelerinin yanına vuran bir kadın cesedini nehirden çıkarırlar.

Söz konusu kadın, Joe’nun bir süre önce şehirde tanıştığı ve ilişki yaşayıp ayrıldığı, bir süre sonra başka bir şehirde tekrar karşılaştığı yine beraber olduktan sonra onu nehre iterek ölümüne neden olduğu kadındır. Joe, bu yaptığını polisten gizlemeye çalışır ve bir yandan da gazetelerden olayı takip eder. Başlarda kimliği teşhis edilemeyen kadının ölümünde yakalanan bir şüpheli vardır, ve hakkında cinayet davası açılmıştır.

Tüm bunlar yaşanırken, kocasıyla sorunlar yaşayan Ella ile Joe’nun arasında yakınlaşmalar başlar. Bu beraberliği farkeden Les karısını ve tekneyi terk eder. Bir yanda Ella ile beraber olmanın getirdiği sorumluklardan bunalan Joe, diğer yandan da süren cinayet davasını takip edip kendisiyle iç hesaplaşmalar yaşamaktadır.

Alexander Trocchi’nin aynı adlı eserinden uyarlanan film, genelde romana sadık kalınarak çekilmiştir. İskoçya’nın kendisine özgü o puslu havasını karakterlerin üzerinde görmek mümkündür.

Ödüller:
2004 – BAFTA Ödülleri – “En İyi Erkek Oyuncu”, “En İyi Kadın Oyuncu”, “En İyi Yönetmen”, “En İyi Film”
2004 – Fringe Report Ödülleri – “En İyi Tasarımcı”
2004 – London Critics Circle Film Ödülleri – “British Newcomer of the Year”
2003 – Edinburgh Uluslararası Film Festivali – “Best New British Feature”

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Doktor, öğretmen, reklam yazarı gibi çeşitli meslek gruplarından olan yüksek kültürlü insanların toplumdan kopuk olarak yaşadıkları komünde ortak bir tavırları vardır. İnsan doğasında gerizekalılık yattığına ve özürlü olunmasa da bunun dışavurumu olabileceğine inanmaktadırlar. Ve onlar da bu dışavurumu burjuvazi ile beraber orta sınıf ahlakına karşı kullanmaktadırlar. Özürlü taklidi yaparak gittikleri yerlerde kargaşa yaratırlar, onların ahlak anlayışlarını alaşağı ederler, dalga geçerler.

Bir gün yine ortalığı karıştırmak için gittikleri lüks bir lokantada Karen ile karşılaşan grup üyeleri onu aralarına alırlar. Ailesiyle olan sorunları yüzünden evinden uzaklaşan Karen için bu grup bir anlamda kaçış noktası olur. Kendi görüşleriyle çelişen grubun üyelerinden biraz uzak kalmayı tercih eden Karen, zamanla düşüncelerini onlarla paylaştıkça aralarında köprüler kurulmaya başlanır. Hatta grubun çözülme yaşadığı zamanlarda Karen, grubun tavrını sahiplenir.

Lars von Trier, yine kendisinin yazımında katkısı olduğu filmi, Dogma 95 Manifestosuna göre çekmiştir. Dogma 95 akımının ikinci filmi olan “Idioterne”de çekimler handycam ile yapılmış, sabit kamera görüntülerinden kaçınılmış ve ışık en doğal haliyle kullanılmış. Çıplaklık kullanımı ise zaman zaman pornografik düzeydedir. Müzik kullanarak dogma akımının kalıplarından az da olsa dışarıya taşan, kurmaca belgesel tadında ilerleyen “Idioterne”, Trier’in muhalif tavrını yansıttığı bir filmdir.

Ödüller:
1999 – Bodil Ödülleri – “En İyi Kadın Oyuncu”, “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu”, “En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu”
1999 – Robert Festivali – “En İyi Kadın Oyuncu”
1998 – Londra Film Festivali – “FIPRESCI Ödülü”

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Barselona’da yerel bir televizyon kanalında “Siz Uyurken” adındaki reality show programının bir bölümü için kent itfaiyesini konu edinirler. Spiker Angela ile kameraman Pablo itfaiyeye gidip bir günlük işlerini filme almak isterler. İtfaiye merkezine gelen çağrı sonrası ekiple beraber şehir içerisindeki apartmana yol alırlar.

Olay yerine ulaştıklarında yaşlı bir kadının dairesinde düştüğü ve zor durumda olduğunu sanırlar. Ancak daireye girdiklerinde olay bambaşka bir hal alır. Yaşlı kadın, polis memuruna saldırır ve onu ısırır. Apartman sakinlerine bir virüs bulaşmıştır ve virüsü kapan kişi kuduz gibi karşısındakine saldırmaktadır.

“The Blair Witch Project”, “Cloverfield” gibi filmlerde karşımıza çıkan çekim yöntemi bu filmde de var. Olayları program kameramanının kamerasından izleriz. Bu durum da doğaçlamaya oldukça elverişlidir. Örneğin filmin açılış sahnesindeki deneme çekimleri, apartman sakinlerinin kendi aralarındaki diyaloglarıyla samimi bir hava yaratılmış. Böylece film boyunca yakalanan atmosfer, izleyeni filmin içerisine dahil ediyor ve seyircide gerçeklik duygusu yaratıyor.

Filmde kullanılan mekanların sadece apartman içi olmasıyla da klostrofobik bir ortam yakalanmış. Bu sıkışmışlık duygusuyla zombielerin yarattığı gerilim birleşince de ortaya gayet özgün bir korku filmi çıkıyor.

Ödüller:
2008 – Amsterdam Fantastic Film Festivali – “Silver Scream Ödülü”
2008 – Fant-Asia Film Festival – “En iyi 2. güney avrupa filmi”, “en iyi film”
2008 – Fantasporto – “İzleyici Jüri Ödülü”, “en iyi film”
2008 – Goya Ödülleri – “Best Editing”, “en iyi yeni aktrist”
2008 – Gérardmer Film Festivali – “İzleyici Ödülü”, “Özel Jüri Ödülü”, “Genç Jüri Ödülü”
2008 – Turia Ödülleri – “Özel Ödül”
2007 – Sitges – Catalonian International Film Festivali – “İzleyici Ödülü”, “En iyi aktrist”, “En iyi yönetmen”, “Grand Prize of European Fantasy Film in Silver – Special Mention”, “José Luis Guarner Critic Ödülü”

Filmin Framanı:

Yönetmen:

Filmin Konusu:
Baba mesleği olan elektrikli süpürge tamirciliği yapan ve müziğe karşı ilgisi ve yeteneği olan bir sokak müzisyenin karşısına bestesini beğenen bir kız çıkar. Kız Çek Cumhuriyeti’nden İrlanda’ya göç etmiş, müzik konusunda yetenekli olan ancak yaşamını sokakta gül satarak kazanmaya çalışan biridir. İkisinin de geride bıraktığı sevgilisi veya eşi vardır, ve ikisi de hayata tutunmaya çabalamaktadırlar. Müzik onlar için bir çıkış noktası olur.

Kız, erkeği yetenekli olduğuna ve bestelerinin oldukça iyi olduğuna ikna eder ve bir yandan da bestelerine söz yazarak, piyano çalarak ve şarkıları seslendirerek yardımcı olur. Erkek, müziğini daha geniş çevrelere duyurmak amacıyla Londra’ya gitmeye karar verir ve giderken yanında bir kayıt olmasını ister. Kız ile beraber stüdyo ayarlarlar ve kendisi gibi sokak müzisyenleriyle beraber stüdyoya girerek şarkılarını kaydederler.

Tüm bu gelişmeler arasında arkadaşlıktan öteye giden bir ilişki olur, ve gel gitler içerisinde yaşarlar. Her ikisinin geride bıraktığı eşleri, aile düzenleri bir kaç engeldir önlerinde. Bir türlü adı koyulmayan ilişkileri erkeğin Londra’ya gidişiyle başlamadan biter.

130 bin avro gibi düşük bir bütçeye sahip olan filmin çekimleri 2 handycam ile tamamlanmış. Senaryoyu yazan ve filmi yöneten John Carney, mekan olarak vakit geçirmekten keyif aldığı Dublin’in arka sokaklarını tercih etmiştir. Filmde başrolü oynayan iki oyuncu da müzik kökenli; biri The Frames grubunun vokalisti Glen Hansard ve diğeri müzisyen Markéta Irglová. Ayrıca ikisinin canlandırdığı karakterlerin ismi yok. Kısacası hangi açıdan bakarsak bakalım ortada minimal bir film duruyor.

Ödülleri:

2008 – Oscar Ödülleri – “En iyi orijinal şarkı”
2008 – Broadcast Film Critics Association Ödülleri – “En iyi şarkı”
2008 – Central Ohio Film Critics Association Ödülleri – “En iyi film müzikleri”
2008 – Chlotrudis Ödülleri – “En iyi film”
2008 – Evening Standard British Film Ödülleri – “Umut vadeden Yönetmen Ödülü”
2008 – Independent Spirit Ödülleri – “En iyi yabancı film”
2008 – Mons International Festival of Love Films – “Büyük Ödül”
2007 – Chicago Film Critics Association Ödülleri – “En iyi film müzikleri”
2007 – Dallas-Fort Worth Film Critics Association Ödülleri – “Russell Smith Ödülü”
2007 – Dinard British Film Festivali – “Özel Mansiyon”
2007 – Dublin International Film Festivali – “İzleyici Ödülü”
2007 – Flanders International Film Festivali – “Genç Jüri Ödülü”
2007 – Phoenix Film Critics Society Ödülleri – “En iyi orijinal şarkı”
2007 – Florida Film Critics Circle Ödülleri – “En iyi orijinal şarkı”
2007 – Sundance Film Festivali – “İzleyici Ödülü”

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Okul arkadaşı olan iki kızın bir hayali vardır: Avrupa’ya gidebilmek. Ve bu hayali gerçekleştirmek para biriktirmektedirler. Bunun için de en kolay işi, fuhuşu seçerler. Jae-yeong erkeklerle beraber olmakta ve Yeo-jin ise bu iş için aracılık etmektedir.

Bir gün polisin düzenlediği fuhuş operasyonunda, buluşmanın yapıldığı otele baskın yapılır ve baskından kaçmak isteyen Jae-yeong ölür. Hayallerinin gerçekleşmeyeceğini anlayan Yeo-jin, yakın arkadaşının ölümünden sonra duyduğu vicdan azabını, kazandığı paraları bir bir müşterilere geri ödeyerek örtmek ister. Bir yandan da genç kızın babası haberdar olduğu bu durumdan kızı kurtarmaya çabalar.

Kim Ki Duk, yine yaşamın kıyısında kalmış karakterler üzerinden hikayesini anlatmıştır. Ve bu filminde de vicdan ile fedakarlık duygularını işlemiştir.

Ödüller:
2004 Berlin Altın Ayı Film Festivali – “En İyi Yönetmen”

Filmin Fragmanı:

Filmin Konusu:
Film, konusunu Güney Kore’de yaşanan hayata dair bir gerçekten alır. Bilindiği üzere Kuzey ile Güney Kore arasında bir husumet vardır ve günümüzde de hala devam etmektedir. Kuzey tarafı Güney’e sürekli casus yollar ve bu casusların izlediği yol genellikle deniz üzerinden olur. Güney Kore de bu konuda oldukça hassastır ve sahillerini 24 saat gözetim altında tutar. Bu gözetim öyle sıkıdır ki, halen bu sahillerde gece vakti gezmek yasaktır.

Sahil güvenlik biriminde görevli bir askerin bir gece yanlışlıkla bir sivili öldürmesi üzerine bölge halkıyla askeri yönetim karşı karşıya gelir. Her iki taraf arasında gerginlik yaşanır. Ve bu iki taraf arasında kalan, ölüme sebep olan asker bunalım geçirir ve bu nedenle de askeri birlikten ayrılmak zorunda kalır. Bir yandan yaşadığı olayla ilgili vicdan muhasebesi yaşar, diğer yandansa işine olan bağlılığının getirdiği duyguları.

Kim Ki Duk’un özellikle son dönem filmlerinde kullandığı mistisizm bu filmde de kendisine yer bulmuştur. Ayrıca kendisinin daha sonra “Bin Jip” filminde izlediğimiz görünmezlik olayını ilk defa bu filmde kullanmıştır.

Ödüller:
2002 Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali – “FIPRESCI Ödülü”, “Netpac Ödülü”, “Town of Karlovy Vary Ödülü”

Filmin Fragmanı: